Polityka_blog_top_bill_desktop
Polityka_blog_top_bill_mobile_Adslot1
Polityka_blog_top_bill_mobile_Adslot2

4.06.2014
środa

Nieco mniej znane i kochane – Seryjni polecają

4 czerwca 2014, środa,


„Gra o Tron”, „Jak Poznałem Waszą Matkę”, „House of Cards” – to tytuły seriali powszechnie kojarzonych, często omawianych i oglądanych przez wielbicieli zarówno seriali jako takich, jak i jednego konkretnego tytułu. Mają duże kampanie promocyjne, można się na ich recenzje natknąć w gazetach, a wydarzenia z kolejnych odcinków dostarczają tematów do konwersacji w czasie spotkań z przyjaciółmi.

Jednak poza najbardziej znanymi tytułami świat seriali pełen jest propozycji mniej znanych, może nieco zapomnianych, niekiedy przeoczonych. Nie ma to wiele wspólnego z jakością serialu, sporo zaś z polityką nadawcy, kosztami promocji czy ambicjami producentów. Tymczasem na peryferiach wielkiego serialowego świata można znaleźć doskonałe i niebanalne produkcje. Dlatego dziś proponujemy Wam wpis, w którym każdy z naszych autorów podzieli się z wami pięcioma swoimi ulubionymi serialami, które być może Wam umknęły. Daliśmy sobie wolność, uwzględniając nie tylko produkcje najnowsze, ale także te zakończone czy anulowane.

Katarzyna Czajka

„Garrow’s Law”. Typowo brytyjski pomysł na serial. Trzy sezony opowiadają o znanym z historii prawniku, Willaimie Garrowie, adwokacie, który zrewolucjonizował angielskie prawo. Dzięki temu dostajemy serial prawniczy rozgrywający się w XVIII wieku. Ciekawe postacie, prawdziwe dramaty (scenariusz części odcinków oparto o sprawy, które naprawdę rozgrywały się przed londyńskim sądem) i spojrzenie na to, jak wyglądało prawo i sprawiedliwość w przeszłości. Nawet jeśli streszczenie brzmi nudno, to sam serial godny jest uwagi i z całą pewnością nikogo nie znuży.

„Spaced”. Zanim ludzie zaczęli utożsamiać serial geekowski z „The Big Bang Theory”, Brytyjczycy dali nam cudowne „Spaced” – dwa sezony komediowego serialu, pełnego geekowskich nawiązań i nieco abstrakcyjnego poczucia humoru. Przede wszystkim jednak „Spaced” jest pierwszą wspólną produkcją Edgara Wrighta, Simona Pegga i Nicka Frosta – tercetu, który dał nam później takie perełki jak „Wysyp Żywych Trupów” i „Hot Fuzz”. Odcinków jest niewiele, za to każdy geek poczuje się usatysfakcjonowany (zwłaszcza fan uwielbianych przez twórców „Gwiezdnych Wojen”).

„Being Human”. Ciekawy serial z elementami paranormalnymi. Wilkołak, wampir i duch mieszkający pod jednym dachem brzmią jak początek marnego dowcipu, ale ten serial BBC pełen był prawdziwych emocji, nieoczywistych rozwiązań i czarnego humoru. Poza tym Brytyjczykom zdecydowanie lepiej niż Amerykanom wyszło zestawianie elementów paranormalnych z codziennym życiem. Powstał też amerykański remake tego serialu, ale niestety nie był tak ciekawy jak brytyjski oryginał.
Garrow’s Law

„The Hour”. Jeden z najlepszych seriali poświęconych mediom. Historia brytyjskich dziennikarzy informacyjnych, którzy w latach 50. walczą o nowy poziom dziennikarstwa, jednocześnie relacjonując najważniejsze wydarzenia historyczne (jak np. konflikt o kanał Sueski) i społeczne. Serial robiony z typowym brytyjskim pietyzmem, poczuciem humoru, wzbogacony o doskonałe aktorstwo (zwłaszcza Ben Wishaw w jednej z tytułowych ról). BBC skasowało serial po dwóch sezonach, co niestety jest jedną z najgorszych decyzji publicznego nadawcy brytyjskiego, za co niektórzy nadal się nań gniewają.

„Twenty Twelve”. Mockumnetary wyśmiewające przygotowania do olimpiady w Londynie w 2012 roku to jeden z najśmieszniejszych seriali, jakie znam. Brak kompetencji, biurokracja i koszmarny język marketingu. Fakt, że Brytyjczycy umieli się śmiać sami z siebie i ze swojej wielkiej olimpiady, dobrze o nich świadczy. Jego kontynuacja W1A (kod pocztowy siedziby BBC), w której bohaterowie zaczynają pracować dla BBC, jest równie śmieszna, niedorzeczna i niekiedy przerażająca. Za to w obsadzie sami dobrzy aktorzy, od znanego z „Downton Abbey” Hugh Bonneville po znakomitą, wielokrotnie nagradzaną Olivię Coleman.
Twenty Twelve

Bartosz Staszczyszyn

„Apparitions”. Sześcioodcinkowy miniserial BBC z 2008 roku to jeden z najbardziej przerażających telewizyjnych horrorów ostatniej dekady. Opowieść o egzorcyście, który staje się obiektem ataków szatana, w Wielkiej Brytanii wywołała spory skandal. Kościelnych hierarchów oburzyła zwłaszcza scena egzorcyzmów przeprowadzonych na Matce Teresie z Kalkuty.

„Odcinki” – „Episodes” . Amerykańska telewizja widziana oczami przybyszów z Anglii to kłębowisko niekompetencji, ludzkiej głupoty i przerośniętych ego. Przewodnikami po tym żałosnym świecie jest małżeństwo angielskich scenarzystów, którzy za oceanem realizują remake swojego serialu. Jest tu gorzki humor, zabawa kulturowymi stereotypami i… Matt LeBlanc wcielający się w samego siebie.

„Tożsamość szpiega”, czyli „Burn Notice”. Trochę kina akcji i szpiegowskiego dramatu, odrobina komedii i szczypta melodramatu. Tak brzmi przepis na idealny wakacyjny serial. Historia szpiega, który po latach pracy dla CIA trafia na czarną listę „spalonych” agentów, przez sześć lat gościła na antenie USA Network, stając się wzorem niezobowiązująco przyjemnego serialu.
Epsiodes

R” – „Big C” – Laura Linney jako chora na raka czterdziestokilkulatka, która próbuje przygotować swoją rodzinę na to, co nieuniknione. Dzięki znakomitym aktorom (oprócz Laury Linney także Oliver Platt, Idris Elba i świetny Hugh Dancy) i nastrojowi „Big C” to jeden z najbardziej wzruszających seriali ostatnich lat.

„Jerycho”. Małe amerykańskie miasteczko po wybuchu wojny atomowej zostaje odcięte od świata, a jego mieszkańcy muszą zorganizować sobie nowe życie. Niby nie było tu nic wielkiego, ale serial CBS uwodził atmosferą tajemnicy i opowieścią o przystojnym synu marnotrawnym, który w nowej rzeczywistości mógł odpokutować dawne winy. Szkoda, że po dwóch sezonach został zdjęty z anteny.

Big C

Aneta Kyzioł

„Rectify”. Po 19 latach w celi śmierci Daniel (Aden Young) wraca do rodzinnego domu, który opuścił jako nastolatek. Uczy się życia na wolności, próbuje odkryć, co naprawdę stało się w przeszłości i zmierzyć się z sąsiadami i rodziną dziewczyny, o której gwałt i zabicie był oskarżony, wciąż przekonanymi o jego winie. Plus genialne sceny, w których oglądamy świat oczami człowieka, który już nie miał nadziei go zobaczyć.

„Utopia”. Dramatopisarz Dennis Kelly stworzył nie tylko wciągający thriller, w którym grupa nieznajomych, zafascynowana wizjonerską powieścią graficzną, staje się celem morderczej organizacji, ale też wizualne cacko, z wysmakowanymi kadrami jak z powieści graficznej. Wciągające, szalone, piękne i brytyjskie.

„Carnivàle”. Kolejna szalona i piękna wizja. Tym razem Ameryka lat 30. Wielki Kryzys i inne plagi jako zwiastun nadciągającej ostatecznej konfrontacji Dobra i Zła. Po jednej stronie staną członkowie niesamowitego cyrku, któremu szefuje karzeł Samson, przemierzającego Stany, po drugiej –  pastor fanatyk.
Carnivale

„Longmire”. Niedźwiedzie, kowboje, redecki, czyli procedural osadzony na amerykańskiej prowincji, w hrabstwie Absaroka, Wyoming, gdzie szeryf Walt Longmire z pomocą oldskulowych technik, indiańskiego przyjaciela i bystrej zastępczyni (Katee Sackhoff z „Battlestar Galactica”) tropi zło. Także  w sobie.

„Masters of Sex”. Byłaby to tylko jedna z wielu prób zdyskontowania sukcesu „Mad Menów”, którzy wywołali falę nostalgii za estetyką lat 60. Gdyby nie świetnie napisane, skomplikowane i pociągające postacie, na czele z zamkniętym w sobie dr. Williamem Mastersonem i jego odważną, wyemancypowaną asystentką Virginią Johnson – pionierami badań nad ludzką seksualnością.


Masters of Sex

Marcin Zwierzchowski

„Dawno, dawno temu”. Jako fan komiksowej serii „Baśnie”, z której ten serial wyraźnie zrzyn… którą się inspiruje, nie jestem w pełni obiektywny, niemniej mnie historia bajkowych wygnańców urzekła. Na uwagę zasługuje zwłaszcza podwójny plan, czyli współczesność i baśniowa przeszłość, która wypada nader interesująco. Znajdzie się też kilku niezgorszych aktorów.

„Jeden gniewny Charlie”. Gdy Sheena wyrzucono z „Dwóch i pół”, wylądował tutaj, czyli w roli terapeuty pomagającego innym radzić sobie z gniewem. Może i sitcom nie jest wybitny, ale wielce przyjemny, świeży i nie nuży nawet w dużych ilościach.
Jeden Gniewny Charlie

„Impersonalni”. Serial XXI wieku. Powszechna inwigilacja, bezduszny system i narodziny sztucznej inteligencji, a do tego przedziwna para głównych bohaterów: komputerowy geniusz i twardziel nad twardziele. Rozkręca się powoli, ale szybko Jonathan Nolan (brat tego bardziej znanego Nolana) potwierdza swoją klasę jako scenarzysty.

„Newsroom”. Dwa słowa: Aaron Sorkin. Mistrz opowieści o „gadających głowach” tworzy kolejną wybitną fabułę i świetne postaci. Już pierwsza scena wbija w fotel, Jeff Daniels zaskakuje, bo nie jest ani głupi, ani głupszy, a tło, czyli newsroom amerykańskiego programu informacyjnego, to świetne tło.

Newsroom

Żyjemy w czasach, w których o przetrwaniu programów telewizyjnych decyduje przede wszystkim oglądalność. Nasz niedawny wpis pokazuje, że – niestety – czasem stacje kasują doskonałe seriale tylko dlatego, że nie zdobyły wystarczająco dużej widowni. Dlatego warto dzielić się informacjami o produkcjach, które nam się podobają, a niestety nie są szeroko reklamowane.

Poza przyjemnością polecenia znajomym doskonałej produkcji zwiększamy szansę, że spotkamy się z serialem w następnym sezonie. Zachęcamy więc Czytelników, by także oni podzielili się z nami swoimi ulubionymi, a może nieco mniej popularnymi serialowymi tytułami. Może jest wśród nich coś, o czym nawet tacy maniacy jak Seryjni nie słyszeli.

Reklama
Polityka_blog_bottom_rec_mobile
Reklama
Polityka_blog_bottom_rec_desktop

Komentarze: 18

Dodaj komentarz »
  1. Ja na jednej linii ze „Spaced” stawiam zawsze „Black Books”, też chyba mniej znany serial

  2. Twórcy twierdzili nawet że Spaced i Black Books były takimi bliźniaczymi serialami – aktorzy z jednego (np. Simon Pegg ze Spaced) pojawiali się w drugim. Ale kiedy w zeszłym roku do Warszawy przyjechał Dylan Moran na sali było tyle osób, że doszłam do wniosku, że może Black Books jest nieco bardziej znane niż myślałam

  3. Pozwolę sobie polecić/ przypomnieć serial BBC Red Dwarf (stary, ale nadal wspaniale absurdalnie zakręcony)
    http://www.bbc.co.uk/comedy/reddwarf/

  4. Reklama
    Polityka_blog_komentarze_rec_mobile
    Polityka_blog_komentarze_rec_desktop
  5. Black Mirror

  6. Może szanowni państwo napiszą coś o rosyjskich serialach detektywistycznych w praktyce poza Kamieńską w Polsce są nieznane. Choćby taki Мент в законе o niebo lepszy od polskich seriali kryminalnych jak Glina. Razem 7 sezonów teoretycznie będzie 8 sezon w tym roku.

  7. link do rosyjskiej strony filmowej z liczbą sezonów i opisami odcinków.

    http://www.kino-teatr.ru/search/3514864/950059/

  8. Uważam, że wersja Being Human produkcji Kanadyjskiej (nie amerykańskiej) była o 100% lepsza od tej brytyjskiej. Serial był nietuzinkowy, ciekawy, chociaż oczywiście było widać braki budżetowe. I co najważniejsze, nie ciągnięto go w nieskończoność. Polecam

  9. Zacznę od tego, że „The big C” na przestrzeni kilku lat bardzo się zmienił. Pierwsze sezony były bardziej komediowe niż dramatyczne. Natomiast ostatni był tak ciężki i poważny, że oglądając go chciało mi się płakać. Części widzów nie podobało się to, ja jednak uważam, że zakończyło to idealnie całą historie.

    Co do moich typów:
    The Middle – taka sobie zwykła komedyjka o rodzinie, ale każda z postaci jest na swój sposób pokręcona i przez to interesująca, jednocześnie całe ich życie jest takie normalne
    The young doctor’s notebook – nie wiem czy to serial mniej znany, ale na pewno warty poświęcenia każdej spędzonej z nim minuty
    My mad fat diary – serial w którym bohaterowie wyglądają, zachowują się i mają problemy jak prawdziwi nastolatkowie,
    Legit – serial zakończony po 2 sezonach, w sumie to i dobra decyzja, nie zmienia to faktu, że pierwszy sezon jest wart zobaczenia, drugi niestety powiela to co było, postacie się nie zmieniają
    Suburgatory – tak wiem już któryś raz wspominam o tym serialu tutaj, ale dalej nie mogę pogodzić się z jego stratą
    Faking it – nowy serial MTV, szkoła średnia w Teksasie, czyli na szczycie hierarchii w liceum powinna stać blond cheerleaderka z chłopakiem futbolistą, problem w tym, że w tej szkole do przesady aprobuje się wszelkiego rodzaju odmienności

  10. Akurat 5 sezon Being Human jest doskonały. I serio 5 sezonów serialu trudno nazwać ciągnięciem w nieskończoność

  11. Kanadyjskie Being Human było…. Nudne. To, co podobało mi się w wersji brytyjskiej, nużyło mnie u Kanadyjczyków.
    Chwila, to istnieje amerykańska wersja?!

  12. Obejrzałam Masters od sex- polecam, niby temat lekki, śmieszny, krepujący, ale wątków jest sporo i tak na prawdę raczej ważna jest miłość i relacje niż sam sex.
    Czekam na kolejny sezon 🙂

  13. brakuje mi tu BORED TO DEATH

  14. dla mnie wymiata broad city!!

  15. Ja coś dodam od siebie, z góry przepraszam za krótkie i niezachęcające streszczenia, ale każdy z tych seriali jest według mnie wart polecenia, być może niektóre z nic nie kwalifikują się jako mało znane.

    Black Mirror – świetny i nagradzany serial brytyjski o tym jak technologia niedalekiej przyszłości może wpłynąć na nasze życie

    Life on Mars – policjant po wypadku budzi się w latach 70 i tam też pracuje jako policjant próbując zrozumieć co się z nim stało

    Awake – po wypadku samochodowym bohater przebywa naprzemiennie w dwóch rzeczywistościach – w jednej w wypadku zginęła jego żona, w drugiej syn

    Brotherhood – historia dwóch braci, jeden jest robiącym karierę politykiem, a drugi gangsterem

    Damages – młoda pełna ideałów absolwetnka zaczyna pracę w kancelarii któej szefem jest bezwzględna prawniczka (świetna Glenn Close)

    Dead Set – grupa ludzi siedzi w domu Wielkiego Brata, a na zewnątrz zaczyna się apokalipsa zombie

    Freaks and Geeks – trochę starszy serial o nastolatkach, zyskał miano „kultowego”, wyprodukował Judd Apatow, grali tam między innymi Seth Rogen, Jason Segel i James Franco)

    Undeclared – również Apatow, tym razem o studentach. Ponownie Seth Rogen, do tego młody Charlie Hunnam (znany z roli Jaxa w Sons of Anarchy – które też swoją drogą polecam)

    Justified – serial w sumie chyba znany, Timothy Olyphant pełni funkcję U.S. Marshalla (polskiego odpowiednika chyba nie ma) w małej mieścinie w Kentucky, nosi kowbojski kapelusz i zachowuje się troche jak kowboj (do tego jest świetnym rewolwerowcem).

    Life – Damien Lewis jako policjant niesłusznie skazany na dożywocie i zrehabilitowany wychodzi z więzienia z olbrzymim odszkodowaniem i próbuje odnaleźć tych co go wrobili.

    Nip/Tuck – serial o chirurgach plastycznych w Miami za wszelką cenę dążących do osiągnięcia sukcesu

    Nurse Jackie – Eddie Falco (żona Tony’ego Soprano) jako pielegniarka-lekomanka w amerykańskim szpitalu

    State of Play – miniserial brytyjski na którego podstawie powstał film z Russelem Crowe i Benem Affleckiem. Thriller polityczny, na samym początku ginie kochanka parlamentarzysty, potem napięcie rośnie.

  16. Jeśli Awake to i Rubicon – doskonały serial, teoretycznie szpiegowski, w praktyce dramatyczny, niestety podobnie jak Awake zakończony po zaledwie jednym sezonie. Do dziś cierpię z tego powodu.

  17. Właśnie dlatego nie oglądam Rubiconu, bo wiem że go anulowali i nie chcę się denerwować.

  18. @ Simplex – pierwszy sezon stanowi skończoną całość, więc spokojnie możesz go obejrzeć jako miniserial.

  19. Znany czy nieznany, nie wiem, wiem za to, że perfekcyjny: „Generation Kill” i podobnie porywający pierwszy sezon „Strike Back”, który brytyjczycy zrobili świetnie, potem wkroczyła Ameryka i, niestety, zepsuła sprawę…

css.php